Largimi i një futbollisti nga kombëtarja zakonisht shënon përfundimin e një kapitulli të rëndësishëm në karrierën e tij. Megjithatë, për disa prej emrave më të njohur të futbollit, ky moment është shoqëruar me përplasje publike, vendime disiplinore dhe debate që kanë vazhduar edhe pas largimit të tyre.
Cristiano Ronaldo, Mesut Özil, Diego Maradona, Nicolas Anelka, Roy Keane, Bernd Schuster dhe Samir Nasri janë shtatë futbollistë, marrëdhëniet e të cilëve me ekipet kombëtare kanë kaluar nëpër kriza të ndryshme. Në disa raste, largimi ka qenë përfundimtar, ndërsa në të tjera ka mbetur e hapur mundësia e rikthimit.
Cristiano Ronaldo, përplasja me trajnerin dhe largimi nga grumbullimi
Cristiano Ronaldo është përfshirë në një mosmarrëveshje me trajnerin Jorge Jesus, pas ndryshimit të rolit të tij në kombëtaren portugeze. Sipas materialit të raportuar, Ronaldo vendosi të largohej nga grumbullimi pas një bisede me presidentin e Federatës Portugeze të Futbollit, Pedro Proença. Vendimi erdhi pasi ai nuk u aktivizua në ndeshjen kundër Norvegjisë, ndërsa trajneri kishte bërë të ditur se Gonçalo Ramos do të luante titullar kundër Danimarkës.
Jorge Jesus këmbënguli se rregullat vlejnë njësoj për të gjithë futbollistët dhe mohoi ekzistencën e tensioneve me kapitenin. Më 6 tetor, Ronaldo publikoi një deklaratë në të cilën akuzoi trajnerin se nuk kishte respektuar premtimet e dhëna. Ai u kërkoi falje shokëve të skuadrës dhe tifozëve, ndërsa pranoi se largimi i tij duhej të kishte pasoja disiplinore.
Megjithatë, Ronaldo sqaroi se nuk kishte vendosur të tërhiqej përfundimisht nga kombëtarja. Ai deklaroi se do të vazhdonte të ishte në dispozicion të Portugalisë, nëse gjendja fizike dhe paraqitjet me klubin do t’ia mundësonin. Akuzat e tij për premtime të pambajtura mbeten pretendime të lojtarit, ndërsa materiali nuk ofron konfirmim të pavarur për bisedat private.
Mesut Özil, largimi nga Gjermania mes akuzave për racizëm
Mesut Özil u tërhoq nga kombëtarja gjermane në vitin 2018, në moshën 29-vjeçare, pas 92 paraqitjeve dhe fitimit të Kupës së Botës në vitin 2014. Vendimi erdhi pas eliminimit të Gjermanisë në fazën e grupeve të Botërorit 2018 dhe polemikave që shkaktuan fotografitë e tij me presidentin turk Recep Tayyip Erdoğan. Özil deklaroi se kishte përjetuar racizëm dhe mungesë respekti, duke kritikuar mënyrën se si ishte trajtuar nga drejtuesit e futbollit gjerman.
“Jam gjerman kur fitojmë, por emigrant kur humbasim”, deklaroi ai, duke e kthyer largimin e tij në një debat mbi identitetin dhe përkatësinë kombëtare. Federata Gjermane e Futbollit i hodhi poshtë akuzat për racizëm, por shprehu keqardhje për vendimin e mesfushorit.
Diego Maradona, fundi i karrierës ndërkombëtare pas testit antidoping
Diego Maradona e zhvilloi ndeshjen e fundit me Argjentinën në Botërorin e vitit 1994, kundër Nigerisë. Argjentina fitoi 2-1, por pas takimit autoritetet zbuluan substanca të ndaluara të lidhura me ephedrinën në testin antidoping të futbollistit.
Maradona kundërshtoi akuzat se kishte përdorur qëllimisht substanca për të përmirësuar performancën, duke pretenduar se rezultati lidhej me një suplement. Megjithatë, testi pozitiv solli përjashtimin e tij nga turneu dhe i dha fund karrierës me kombëtaren argjentinase. Argjentina vazhdoi Botërorin pa kapitenin e saj, por u eliminua në fazën pasuese. Kështu, një nga figurat më të rëndësishme të historisë së futbollit argjentinas e përfundoi karrierën ndërkombëtare pa një lamtumirë të planifikuar.
Nicolas Anelka, përplasja që shkaktoi krizë te Franca
Nicolas Anelka u përjashtua nga kombëtarja franceze gjatë Botërorit 2010, pas një konflikti me trajnerin Raymond Domenech në pushimin e ndeshjes kundër Meksikës. Vendimi i federatës shkaktoi reagimin e futbollistëve francezë, të cilët refuzuan të merrnin pjesë në një seancë stërvitore në Knysna, në Afrikën e Jugut.
Përplasja u shndërrua në një krizë të brendshme që përfshiu të gjithë delegacionin francez. Në gusht të atij viti, Federata Franceze e Futbollit e dënoi Anelka me 18 ndeshje pezullim nga kombëtarja. Sulmuesi nuk luajti më për Francën, duke e përfunduar karrierën ndërkombëtare me 69 paraqitje.
Roy Keane, konflikti që tronditi Irlandën para Botërorit
Roy Keane u largua nga grumbullimi i Irlandës përpara fillimit të Kupës së Botës 2002, pas përplasjeve me trajnerin Mick McCarthy dhe drejtuesit e Federatës Irlandeze të Futbollit.
Kapiteni kritikoi kushtet e përgatitjes së skuadrës në Saipan dhe standardet profesionale që, sipas tij, nuk ishin në nivelin e kërkuar për një turne të tillë. Konflikti mori përmasa kombëtare, ndërsa kryeministri irlandez Bertie Ahern u përpoq të ndërmjetësonte për zgjidhjen e situatës. Megjithatë, Keane u kthye në shtëpi tetë ditë përpara ndeshjes së parë të Irlandës.
Ndryshe nga disa raste të tjera, largimi nuk ishte përfundimtar. Mesfushori u rikthye në kombëtare në maj të vitit 2004, nën drejtimin e trajnerit Brian Kerr.
Bernd Schuster, tërheqja nga Gjermania në moshën 24-vjeçare
Bernd Schuster vendosi të tërhiqej nga kombëtarja e Gjermanisë Perëndimore në moshën vetëm 24-vjeçare, megjithëse ishte një nga futbollistët e rëndësishëm të brezit të tij. Ai kishte qenë pjesë e skuadrës që fitoi Kampionatin Europian në vitin 1980, por mosmarrëveshjet me Federatën Gjermane të Futbollit dhe trajnerin Jupp Derwall dëmtuan marrëdhëniet e tij me kombëtaren.
Tensionet lidheshin edhe me angazhimet e tij te Barcelona dhe disponueshmërinë për ndeshjet ndërkombëtare. Schuster vendosi të mos luante më për Gjermaninë, duke e mbyllur karrierën ndërkombëtare me vetëm 21 paraqitje.
Ai vazhdoi të luante në nivelet më të larta të futbollit europian me Barcelona, Real Madrid dhe Atlético Madrid, por nuk u rikthye më në kombëtare.
Samir Nasri, përjashtimi nga Botërori që solli tërheqjen
Samir Nasri njoftoi tërheqjen nga kombëtarja franceze në vitin 2014, në moshën 27-vjeçare, pasi trajneri Didier Deschamps nuk e përfshiu në skuadrën për Kupën e Botës.
Vendimi shkaktoi polemika, të cilat u përshkallëzuan pas reagimeve publike të partneres së tij të atëhershme, Anara Atanes, kundër trajnerit dhe kombëtares franceze. Nasri shpjegoi më vonë se situata kishte ndikuar edhe te familja e tij dhe se grumbullimet me Francën nuk i sillnin më kënaqësi.
Ai vendosi të përqendrohej te karriera me klubet, duke i dhënë fund përfaqësimit të Francës. Shtatë histori që tregojnë se largimi nga kombëtarja nuk është gjithmonë një lamtumirë Megjithëse rrethanat ndryshojnë, këto shtatë raste kanë një element të përbashkët: marrëdhëniet mes futbollistëve, trajnerëve dhe federatave ndikuan drejtpërdrejt në mënyrën se si përfundoi ose u ndërpre angazhimi i tyre ndërkombëtar. Disa u larguan për shkak të vendimeve disiplinore, të tjerë për mosmarrëveshje profesionale ose për çështje që shkuan përtej futbollit.
Rastet e Roy Keane dhe Cristiano Ronaldo tregojnë se një largim i diskutueshëm nuk e përjashton domosdoshmërisht rikthimin, ndërsa historitë e Mesut Özil, Nicolas Anelka dhe Samir Nasri përfunduan me ndarje të përhershme nga kombëtaret e tyre. Në të gjitha rastet, mënyra e largimit u bë pjesë e historisë së futbollistëve, krahas arritjeve të tyre në fushë.
