Pas më shumë se tre javësh protestash të pandërprera, mijëra qytetarë u mblodhën sërish në Tiranë dhe në disa qytete të tjera të vendit për të shprehur pakënaqësinë ndaj qeverisë. Lëvizja, e cila nisi si kundërshtim ndaj disa projekteve dhe politikave të caktuara, është shndërruar në një protestë më të gjerë kundër korrupsionit, keqqeverisjes dhe mungesës së llogaridhënies.
Protesta qytetare kundër qeverisë dhe kryeministrit Edi Rama hyri sonte në ditën e saj të 24-t, duke mbledhur mijëra pjesëmarrës në Tiranë dhe në qytete të tjera si Korça dhe Gjirokastra. Protestuesit kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit dhe largimin e qeverisë, duke e konsideruar këtë kërkesë si të panegociueshme. Sipas organizatorëve, mobilizimi qytetar ka fituar përmasa kombëtare dhe po mbështetet gjithnjë e më shumë edhe nga diaspora shqiptare.
Në Tiranë, protestuesit marshuan nga sheshi “Skënderbej” drejt Kryeministrisë, duke mbajtur flamuj kombëtarë dhe pankarta me mesazhe kundër qeverisë. Thirrjet më të shpeshta gjatë protestës ishin kërkesat për dorëheqjen e kryeministrit, si dhe slogane kundër klasës politike në tërësi. Organizatorët e kanë cilësuar protestën si një lëvizje paqësore qytetare që synon ndryshime të thella politike dhe institucionale.
Ndërkohë, protesta nuk është kufizuar vetëm në kryeqytet. Në Korçë, qytetarët u mblodhën për të shprehur solidaritet me protestuesit në Tiranë dhe për të ngritur çështje lokale, përfshirë kërkesën që zona e Bozdovecit të shpallet Park Kombëtar. Edhe në Gjirokastër u zhvilluan tubime me pankarta dhe mesazhe kritike ndaj qeverisë, ku protestuesit shprehën pakënaqësinë për situatën politike dhe ekonomike në vend.
Një element i rëndësishëm i protestës ka qenë pjesëmarrja e të rinjve dhe studentëve. Gjatë tubimit, disa prej tyre mbajtën fjalime ku theksuan nevojën për ndryshim dhe për një lëvizje më të gjerë qytetare. Ata shprehën shqetësimin për emigrimin e vazhdueshëm të të rinjve dhe për mungesën e perspektivës në vend, duke bërë thirrje për angazhim më të madh shoqëror dhe politik.
Protestuesit theksuan vazhdimisht se lëvizja nuk përfaqëson asnjë parti politike dhe nuk mbështetet mbi bindje ideologjike apo fetare. Sipas tyre, qëllimi kryesor është mbrojtja e interesit publik dhe krijimi i një të ardhmeje më të mirë për Shqipërinë. Ata deklaruan se protesta ka bashkuar qytetarë me bindje të ndryshme, të cilët ndajnë të njëjtin shqetësim për gjendjen e vendit.
Në qendër të kërkesave të protestuesve qëndron dorëheqja e qeverisë dhe krijimi i një qeverie teknike tranzitore me mandat njëvjeçar. Ata kërkojnë gjithashtu ndryshime kushtetuese dhe reforma të rëndësishme, përfshirë ndryshimin e Kodit Zgjedhor, reformimin e sistemit të financimit të partive politike dhe kufizimin e mandatit të kryeministrit në jo më shumë se dy mandate. Një pjesë e kërkesave lidhen edhe me anulimin e disa ndryshimeve ligjore që prekin zonat e mbrojtura, trashëgiminë kulturore dhe statusin e investitorëve strategjikë.
Një tjetër aspekt i rëndësishëm i mobilizimit është mbështetja e diasporës shqiptare. Organizatorët njoftuan se më 4 korrik pritet një pjesëmarrje e gjerë e emigrantëve shqiptarë në protestë, duke e konsideruar këtë si një tregues të pakënaqësisë që shtrihet përtej kufijve të Shqipërisë. Në protestë kanë marrë pjesë edhe shqiptarë të ardhur nga vende të ndryshme të Evropës dhe Shtetet e Bashkuara.
Megjithëse gjatë marshimit pati debate mes disa protestuesve për mënyrën e organizimit dhe format e presionit ndaj institucioneve, organizatorët këmbëngulën në ruajtjen e karakterit paqësor të protestës. Ata deklaruan se mobilizimi do të vazhdojë çdo ditë deri në realizimin e kërkesave të shpallura, duke e konsideruar këtë lëvizje si një përpjekje qytetare për ndryshim politik dhe institucional në vend.
