Amerikanët i kthyen shpinën; a është ky fillimi i fundit për Trump?

Facebook
WhatsApp

Një Trump i plagosur politikisht, që mendon se nuk ka më asgjë për të humbur gjatë dy viteve të ardhshme, mund të rezultojë më i paparashikueshëm dhe më i rrezikshëm se kurrë më parë.

Gjatë verës, Donald Trump publikoi në rrjetet sociale një dokument të hartuar nga një person që pretendonte se ishte historian, ku presidenti amerikan krahasohej me figura si Napoleoni Bonaparti dhe Adolf Hitleri. Sot, kjo paralelizë duket më domethënëse se kurrë: Trump duket se ka zhvilluar një betejë më shumë seç duhej dhe, me sa duket, ka kontribuar vetë në dobësimin e pushtetit të tij politik.

Zgjedhjet e mesmandatit të së martës në SHBA përbëjnë një goditje të jashtëzakonshme për republikanët. Bastionet tradicionale të Partisë Republikane, që konsideroheshin të sigurta, ranë njëri pas tjetrit. Demokratët fituan vende në Senat në shtete ku prej dekadash nuk kishin arritur të triumfonin: në Kansas për herë të parë që nga viti 1932, në Teksas që nga viti 1988 dhe në Karolinën e Jugut që nga viti 1998.

Fitorja e demokratëve i ka dhënë një goditje shkatërruese presidencës së Trumpit. Për herë të katërt që nga Lufta e Dytë Botërore, të dyja dhomat e Kongresit, Dhoma e Përfaqësuesve dhe Senati, kanë kaluar nga kontrolli i një partie te tjetra në zgjedhjet e mesmandatit. Kjo do të thotë se Kongresi do të shndërrohet në një pengesë të fortë ndaj përpjekjeve të Trumpit për të zgjeruar pushtetin ekzekutiv.

Presidenti, i cili nxitoi të kujtonte se emri i tij nuk ishte në fletëvotim, është vetë arkitekti i dobësimit të pozitave të tij politike. Për muaj të tërë ai u kishte kërkuar votuesve ta trajtonin këtë proces zgjedhor sikur të ishte edhe një referendum për të. Në fund, duket se nuk mund të kishte bërë më shumë për të dëmtuar partinë e tij.

Në vitin 2024, Trump fitoi presidencën duke premtuar uljen e çmimeve dhe përfundimin e luftërave jashtë vendit. Por tarifat tregtare të vendosura prej tij ushtruan presion të mëtejshëm mbi çmimet, ndërsa aventura e dështuar ushtarake kundër Iranit i shtyu ato edhe më lart.

Kësaj iu shtua edhe fushata e tij e çrregullt dhe e pazakontë, e mbushur me fjalime të gjata e të paqarta për projektet arkitekturore, deklarata fyese me përmbajtje islamofobe dhe komente të çuditshme për senatorë republikanë. Fushata kulmoi pranë pishinës reflektuese të Memorialit të Linkolnit, ku Trump shpalli fitoren në luftën kundër algave.

Por votuesit dhanë një mesazh të qartë, mjaft më!

Demokratët marrin kontrollin, Trump përballet me një realitet të ri

Tani është radha e republikanëve të analizojnë humbjen. Sipas sondazheve në dalje të publikuara nga Associated Press, dy shqetësimet kryesore të votuesve ishin kostoja e jetesës dhe korrupsioni në qeverisje.

Trump, i cili ishte paraqitur si një populist ekonomik që do të mbronte interesat e qytetarëve të zakonshëm, ndërkohë që promovonte pasurimin e tij personal dhe projektin luksoz të sallës së ballove në Shtëpinë e Bardhë, duket se e ka tepruar. Kjo situatë u bë e papranueshme edhe për një pjesë të mbështetësve të tij më besnikë.

Si do të përballet Trump me këtë realitet të ri politik? A është ky fillimi i fundit të tij?

Duke filluar nga janari, demokratët do të kenë mundësinë të bllokojnë nisma ligjore, të nisin hetime për administratën Trump dhe të pengojnë emërimet në poste të rëndësishme qeveritare dhe gjyqësore. Jeta politike mund të bëhet papritur shumë më e vështirë për figura si sekretari i Mbrojtjes, Pete Hegseth, apo për drejtues të mëdhenj të teknologjisë, si Elon Musk. Demokratët mund të shqyrtojnë madje edhe mundësinë e një procedure të tretë shkarkimi ndaj Trumpit.

Presidenti rrezikon të gjendet nën një presion të vazhdueshëm politik, i dobësuar dhe i përfshirë në një ngërç institucional në Uashington, me mundësi të kufizuara për të ushtruar ndikimin e tij. Mjeti kryesor që mund t’i mbetet është vetoja presidenciale, të cilën Trump nisi ta përmendë si kërcënim që mbrëmjen e së martës.

Megjithatë, duhet pranuar se gjatë dy viteve të para të mandatit të tij të parë, Trump nuk i kushtoi shumë rëndësi Kongresit, me përjashtim të miratimit të paketës së tij të madhe fiskale dhe buxhetore, të njohur si “Big, Beautiful Bill”. Ai ka vepruar në mënyrë të njëanshme për çështje si tarifat tregtare dhe ndërhyrjet ushtarake në Venezuelë dhe Iran.

Ashtu si paraardhësit e tij, Trump me siguri do të vazhdojë të ndjekë objektivat e politikës së jashtme, duke kërkuar të lërë gjurmën e tij në histori. Një perspektivë kjo shqetësuese për pjesën tjetër të botës.

Ndërkohë, ai do të vijojë edhe një tjetër obsesion: transformimin radikal të Uashingtonit, përmes ndërtimit të një salle gjigante ballosh në Shtëpinë e Bardhë, një harku triumfal dhe shtimit të dekorimeve prej ari. Kongresi mund ta konsiderojë këtë një aktivitet relativisht të padëmshëm për ta mbajtur presidentin të angazhuar, në vend që të ndërmarrë veprime me pasoja shumë më të rënda në fusha të tjera.

Rreziku më i madh për Trumpin vjen nga koha dhe pasardhësit e tij
Por ajo që mund ta kërcënojë më shumë Trumpin sesa çdo hetim i demokratëve është kalimi i pashmangshëm i kohës. Gara për të përcaktuar pasardhësin e tij në zgjedhjet presidenciale të vitit 2028 nis që tani.

Presidenti duket se nuk është i përgatitur psikologjikisht për mundësinë që vëmendja e opinionit publik të largohet prej tij dhe të përqendrohet te zëvendëspresidenti JD Vance, Marco Rubio apo kandidatë të tjerë të mundshëm.

Ky ndryshim mund të dobësojë edhe kontrollin thuajse absolut që Trump ushtron mbi Partinë Republikane dhe lëvizjen MAGA. Për një dekadë, ai e ka formësuar partinë sipas imazhit të tij dhe ajo nuk mund të kthehet lehtësisht në identitetin e mëparshëm.

Megjithatë, ligjvënësit republikanë, ndërsa analizojnë rrënojat politike të humbjes së së martës, mund të arrijnë në përfundimin se Trump përfaqëson një kapitull që po mbyllet dhe se mbijetesa e tyre politike varet nga aftësia për të mbështetur njerëzit e duhur për të ardhmen.

Çdo lëvizje e ciklit elektoral interpretohet shpesh përtej përmasave reale. Dy fitoret presidenciale të Trumpit u konsideruan si një ndryshim themelor i shoqërisë amerikane, megjithëse ai nuk arriti asnjëherë të marrë mbi 50 për qind të votave popullore në nivel kombëtar. Edhe humbja e tij në vitin 2020 u interpretua si fundi i epokës Trump, por ai u rikthye në pushtet katër vjet më vonë.

Prandaj, ata që pas fitores dërrmuese të demokratëve po shpallin sërish fundin e epokës Trump duhet të kujtojnë se presidenti nuk e ka kaluar ende gjysmën e mandatit të tij të dytë. Për më tepër, instinkti i tij politik dhe personaliteti i tij duket se e ushqejnë pikërisht përballjen me kundërshtarët demokratë.

Një Trump i plagosur politikisht, që mendon se nuk ka më asgjë për të humbur gjatë dy viteve të ardhshme, mund të rezultojë më i paparashikueshëm dhe më i rrezikshëm se kurrë më parë.

Never miss any important news. Subscribe to our newsletter.

Lajme të Ngjashme

Never miss any important news. Subscribe to our newsletter.

Lajmet e Fundit

Editor's Pick